| ขออนุโมทนากับเจ้าของภาพ (Thank you, Image owner) |
|
๑๑. ความโกรธ การพูดเท็จ การโกง ความประทุษร้ายมิตร ความเป็นคนตระหนี่ ความเย่อหยิ่ง ความริษยา ความมักได้ ความลังเล การเบียดเบียนผู้อื่น ความโลภ ความคิดประทุษร้าย ความเมา และความหลง สัตว์ผู้ประกอบในกิเลสเหล่านี้ จัดว่าไม่หมดกลิ่นร้าย ต้องไปอบาย มีพรหมโลกอันปิดแล้ว (๑๕/๓๐๓ มหาโควินทสูตร) |
|
๑๒. บุคคลผู้มีปัญญาทราม กระทำกายทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริต และอกุศลกรรมอย่างอื่น อันประกอบด้วยโทษ ไม่กระทำกุศลกรรม กระทำแต่อกุศลกรรมเป็นอันมาก เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงนรก (๓๘/๓๒๖ ตปนียสูตร) |
|
๑๓. บุคคลผู้มีปัญญาทราม กระทำกายทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริต และกระทำอกุศลกรรมอย่างอื่น อันประกอบด้วยโทษ ไม่กระทำกุศลกรรม กระทำอกุศลกรรมเป็นอันมาก เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงนรก (๓๘/๓๖๙-๓๗๐ ทุจริตสูตร) |
|
๑๔. บุคคลในโลกนี้ ตั้งใจไว้ผิด กล่าววาจาผิด กระทำการงานผิดด้วยกาย ผู้มีการสดับน้อย ทำกรรมอันไม่เป็นบุญไว้ในชีวิต อันมีประมาณน้อย ในมนุษย์โลกนี้ เขาผู้มีปัญญาทราม เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงนรก (๓๘/๓๗๖-๓๗๗ มิจฉาทิฐิสูตร) |
|
๑๕. ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราได้เห็นสัตว์ผู้ประกอบด้วยกายทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริต ติเตียนพระอริยเจ้า เป็นมิจฉาทิฐิ ยึดมั่นการกระทำด้วยอำนาจมิจฉาทิฐิ เมื่อตายไป เข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก (๓๘/๓๗๖ มิจฉาทิฐิสูตร) |
